3de zondag van de Advent - 17 december 2017 - Muiden

Gepubliceerd op: 18/12/17

Jesaja 61,1-11, Johannes 1.6-8,19-28

Het is een wonderlijk gesprek dat plaatsvindt aan de overzijde van de Jordaan! Tot driemaal toe zegt Johannes niet wie hij is! Hij geeft daarmee te kennen dat het niet om zijn persoon gaat maar om het licht waarvan hij kwam getuigen. Hij noemt zichzelf een stem en dat brengt ons terug bij het begin van de Bijbel waar Johannes naar verwijst: 'Sinds het begin is er het spreken, ja, God zelf is dat spreken'. Wat betekent dat?
Als je dat met eigen woorden zou moeten zeggen, dan betekent het dat het eerste woord aan de Eeuwige is, aan God is,  die zichzelf uitspreekt en zich aan mensen bekend maakt. Als Johannes zich 'een stem' noemt dan verwijst hij naar dat spreken van de Eeuwige, van God, waarvan hij de getuige is! Hij roept opnieuw wakker wat er over de Eeuwige is gezegd door profeten. Zij hebben door de eeuwen heen gesproken over Gods trouw aan mensen, dikwijls wanneer zijn volk, zijn mensen ontrouw waren. Over God, zijn beloftevolle Naam, die altijd weer licht ontstoken heeft waar duisternis en chaos was. De God die sprak: 'er zij 'licht', heeft in mensen vanouds de verwachting gewekt van een nieuwe aarde waar gerechtigheid heerst, waar geslagen harten troost vinden en waar bevrijding komt voor allen.
Ook de plaats waar Johannes over zichzelf getuigt is van belang. Die plaats roept de herinnering op aan de grote bevrijding die het volk onder Mozes heeft beleefd, toen zij uit de onderdrukking van farao weg zijn getrokken en de vrijheid van een nieuw land tegemoet zijn gegaan.

Wanneer de Eeuwige, wanneer God mensen roept is dat om hen tot bevrijde mensen te maken die leven in het licht en getekend worden door gerechtigheid. De woorden die Jezus tot ons zal spreken zullen ons doordringen van zijn gezindheid en ons dopen in zijn Geest.
Wanneer Johannes tenslotte zegt: 'midden onder u staat Hij die gij niet kent', dan roept hij zijn toehoorders van toen, en ook ons nu, op om opnieuw te gaan en te horen - die stem, de roepstem van God die ons tot een nieuw leven uitnodigt. Hij zegt het op een plaats die Betanië heet, wat betekent- het 'huis van de arme'. Want juist in arme en niet door ons geachte mensen - daar waar wij het niet verwachten - wordt die stem gehoord. In die stem klinkt het oeroude visioen van een goede aarde voor mensen van Gods welbehagen.
Laten wij arm van geest worden en ons openen voor die stem, en loslaten alle fake berichten, nieuws, waardoor wij dagelijks door verschillende media en apparaten worden overspoeld. Laten wij arm van geest worden en ons openen voor de aloude verhalen die vertellen van Gods omgang met de mensen! Laten wij opnieuw openstaan voor de woorden van Jezus uit Nazareth aan wie wij mogen horen en zien hoe de mens naar Gods hart er uitziet. Wij zullen er mensen door worden die licht verspreiden en anderen een plaats geven onder de zon. Wij zullen woorden tot elkaar spreken die de gevangenissen, het isolement en de eenzaamheid waarin mensen terecht zijn gekomen, weer openen. En waar ogen weer open gaan, verlamden weer kunnen lopen en mensen herders worden voor elkaar, zullen wij diepe vreugde in ons dragen omdat wij in vrijheid leven met en voor elkaar en zo langzaam maar zeker de nieuwe aarde gestalte zien krijgen! God moge ons allen die blijdschap geven en moge ons kerstfeest een zalig kerstfeest zijn, dat meer dan de moeite waard is om te vieren.

Pater Jan Haen C.Ss.R.