Paaswake – C Zaterdag 20 april 2019. Weesp

Gepubliceerd op: 22/04/19

Maria van Magdala en Maria van Jacobus en Salomé, zijn op weg met hun kruiden om zijn dode lichaam te zalven. En tot hun verbazing zien ze dat de steen voor het graf al is weggerold. En terwijl zij niet wisten wat daarvan te denken, staan plotseling twee mannen voor hen in een stralend wit kleed. En zij vragen de vrouwen: ‘waarom zoeken jullie de levende onder de doden. Hij is niet hier, Hij is verrezen. Hij is u al voorgegaan naar Galilea!’
Waarom moeten ze naar Galilea gaan? Daar zijn verschillende verklaringen voor. Jezus kwam zelf van Galilea. In Galilea heeft Jezus zijn leerlingen geroepen. Wilde Hij daarmee zeggen: wat Hij daar begonnen is moet worden doorgezet? In ieder geval heeft Galilea iets van de huidige rumoerige wereld. Een wereld met zoveel verschillende uiteenlopende cul­turen, met mensen van allerlei slag. In Galilea woonden bijvoorbeeld de Sikariërs (dolkendragers), de verzetsstrijders tegen het Romeinse bewind. Misschien dat de evangelisten wilden zeggen dat de verrijze­nis geen Jeruzalemse tempelaangelegenheid is maar een zaak die de hele wereld, ook de wereld van vandaag, aangaat?

Vertaald in onze tijd: zoek de verrijzenis niet in mooie kerken en kathedralen, ook niet op prachtig versierde kerkhoven, maar zoek de Verrezene maar in Aetsveld,  de Slijkstraat, in Hogewey, in donker Amster­dam, in de sloppen en stegen van de wereld, onder de bruggen van Parijs, in hon­gerend Afrika en in de talloze kinderen die met hun ouders zijn omgekomen en nog steeds omkomen in het Midden-Oosten. Overal waar mensen voor elkaar instaan krijgt de verrijzenis een kans. Wij kunnen niet tegen elkaar blijven zeggen: ‘wat ligt Jezus daar mooi bij, laten we zijn stoffelijke resten balsemen’. Nee, daar maakt Lucas een einde aan: zoek het onrecht in de wereld op en doe er wat aan. Je kunt de nagedachtenis van een overledene niet beter eren dan de beste momenten van zijn of haar leven, hun levenswerk, in je eigen bestaan voortzetten.

In dit paasweekend worden we uitgenodigd om alle wegen die, hoe dan ook, leiden naar het graf of crematorium, definitief te verlaten.
Dood en leven horen zo bij elkaar. Het zijn de grenzen waartussen het spel gespeeld mag worden. En de dood is niet het einde maar het begin van een nieuw spel zonder grenzen. Vroeger leefden de mensen wat dichter bij de natuur, waar het stuivertje wisselen van geboorte en dood, de eeuwige cirkelgang van het leven in stand houdt. Het was tegen deze achtergrond dat Jezus zijn boodschap bracht van bevrijding en nieuw leven, daarbij beelden plukkend uit de natuur en het boeiende landschap dat Hem omringde. En Hem hoor ik zeggen: ‘Als de Vader in de hemel zo zorgt voor de bloemen die vandaag bloeien en morgen in de oven worden geworpen, hoeveel temeer zal hij dan zorg dragen voor jullie, kleingelovigen?’

En als hij praat over de stervende mankorrel die sterven moet om vruchten te geven, dan bedoelt Hij daarmee dat zijn verrijzenis op de derde dag niet haaks staat op wat mensen aan verwachting beleven in het zaad, dat zij toevertrouwden aan hun akker. Katholieken noemen hun begraafplaats een dodenakker. En in een akker wordt niet het zaad van het verleden, maar het zaad van de toekomst gezaaid. Op een kerkhof ligt niet het verleden. Daar ligt de toekomst, ook onze toekomst. Dat is wat Jezus be­doelde, toen Hij zei: ‘Als het lichaam niet als zaad aan de aarde wordt toevertrouwd, zal het nooit tot nieuw leven komen. Wat een verbeelding.
Mensen van deze tijd zijn nu niet meer zo geboeid door beelden uit de natuur. We zijn in de ban geraakt van wat wij zelf hebben geschapen. Onze eigen schepselen die allemaal het stempel van de eindigheid dragen. Het geheim van het wonderlijke voort­leven in seizoenen kan niet gevangen worden in scheikundige formules, zoals ook het voortbestaan van de mens na zijn dood niet gewonnen kan worden uit menselijke re­deneringen, maar alleen in geloof aan Hem die ook de schepper is van onze wonder­lijke natuur.We staan dan voor de keuze: gaan wij met z’n allen op weg naar Galilea? In onze tijd is er weer een groeiend aantal mensen op zoek naar God, maar weet dan dat ook de hemelse Vader, ook in onze moderne dagen, naarstig op zoek blijft naar zijn kinderen.

Ik wens u allen een Zalig Paasfeest.

Pater Jan haen C.Ss.R. en Pater Ambro Bakker s.m.a.